too close!

เคยฟังป่ะเพลงไรไม่รู้ ของวง เฉลียงอ่ะ ที่มันร้องประมาณว่า ฟ้าสีเทา เขม่าควันพิษก็สีเทา หิวก็หาเอา บลาๆๆๆๆๆ อะไรไม่รู้หว่ะ จำเนื้อไม่ค่อยได้

 

ตอนนี้การเดินทางล่วงเลยมาจนเกือบจะถึงสุดปลายอุโมงค์แล้ว

วันแรกที่เข้ามาโอกิลวี่ กับวันนี้ ความรู้สึกช่างต่างกัน

วันแรกนั้นตื่นเต้น กดดัน และมีพลังเรียนรู้

ส่วนวันนี้หายตื่นเต้น กดดัน และพลังก็เริ่มหายไปด้วย555

 แต่สิ่งที่ได้คือ......ความผูกพัน ที่ได้เปรียบเป็นส่วนหนึ่งขององค์กร

ผูกพันกะผู้คน กะห้องน้ำ ลิฟต์อันแสนไฮเทค โต๊ะทำงานของดิชั้น มุมนั่งอ่านหนังสือพิมพ์ เครื่องถ่ายเอกสาร คาเฟ่ ที่ชงกาแฟ และอีกมากมาย แต่ที่ขาดไม่ได้เลย คือ คอมโน๊ตบุ๊ค  IBM ไวรัส เต็มเปี่ยมเครื่องนี้555 ช่วยแก้เหงาได้เยอะเลย ถ้าไม่มีเอ็งจะจะทำอย่างไรนะ หื้อ? 

ไม่อยากไปเลย แต่ก็ขี้เกียจทำงาน

 

ตอนนี้(อีกครั้ง .. ใช้คำนี้บ่อยนะ) เราก้อมี บิ๊กโปรเจคที่พี่ชายสุดที่รักให้ทำ นั่นก็คือ แต่นแตนแต๊นนน

นั่ง รีเสิช อีกแล้ว!!! แหง่วว ฮ่าๆๆๆ หาเรื่องเองแหละ เค้าไม่มีงานก็ไปขอเค้าทำ เลยได้มาส่งท้ายเลย

โจทย์มีอยู่ว่า ให้หาแบรนด์ที่ชอบ 2 แบรนด์ เอามาเปรียบเทียบกันโดยใช้ Brand Traps Model เป็นเครื่องมือ

 

ห๊าาาา : O   วอท ตะ เฮลลลลลล!!! ช่วยด้วยทำไม่เป็น ยากอ่ะ เหมือนจาเข้าใจ แต่มันก็ไม่เข้าใจ เราเข้าใจเรื่อง Brand Traps นะ แต่เอามาใช้ยังไงกะงานอ่ะ ตอนแรกจะเลือก McDonald กะ KFC แต่ตอนนี้เปลี่ยนแล้ว เนื่องจากข้อมูล......ก็ไม่น้อยหรอก แต่ไม่รู้ว่าจาเอามาใช้ให้เข้ากับแบรนด์แทรปยังไง

 

 ก็เลยเลือก โกดัก แทน น่งรีเสิชหาข้อมูล โกดักได้บ้างพอคิดภาพได้คร่าวๆว่ามันจะออกมาเป็นยังไง แต่ไอ้คู่แข่งนี่สิยังไม่รู้เลยว่าจะเอาใคร งง ไปหมด เลือกไม่ถูกระหว่าง แคนนอน ฟูจิ และ โซนี่ แถมยังสับสนอีกว่า จะวิเคราะห์ตลาดในหรือ Global ดี

 

เลยเริ่มคิดจาเนียนทำเป็นทำไม่ทันจาได้ไม่ต้องส่งพี่จอห์น เนื่องจาก งง มากกกกก จัดระเบียบไม่ถูก และเยอะแยะเหลือเกิน

แต่ก็ไม่ได้นะ ทำยังงั้นเราก็ไม่ได้ฝึกตัวเองสิ ต้องลองๆๆ สู้ ซักตั้ง ทิ้งทวนนะ พยามๆๆ

 

 

เรื่องสุดท้าย ตอนนี้ (อีกแล้ว) ดิชั้นเป็นพวกคลั่งเกาหลีไปแล้วค๊าาา ชอบsuper junior มากๆ (แอบล้าหลังกว่าชาวบ้าน) เนื่องมาจากน้องชายมาแพร่อิทธิพลฟังเพลงเกาหลี ฮา ๆๆ กรี๊ดกร๊าดๆ อยากกลับบ้านไปดูคอนเสิร์ตแล้ววววว  ...... ท่าจะบ้า!! ช ะ เ อิ ง เ อ ย 

 

edit @ 21 May 2009 13:49:50 by AOMSIN

สวัสดีพ่อแม่พี่น้องเพื่อนพ้อง BD

"Weed BOOM..B.R.A.N.D........B.R.A.N.D

BD BD

 BRAND COM Weed BOOM"

บูมของเรา อีกไม่กี่วันเราคงต้องไปร้องเพลงบูมเพื่อต้อนรับน้องใหม่กันแล้วสินะ ซ้อมกันให้คล่องๆปากละเพื่อนๆ

โถๆๆๆนี่เราจะกลายเป็นพี่แก่สุดแล้วหรอเนี่ย ไวปานโกหก เพิ่งเป็นปีหนึ่งเมื่อสองสามวันที่แล้วเอง ^^

 

หายไปนาน จิงๆแล้วก็ไม่นานป่ะ เราไปดูครั้งล่าสุดที่อัพบล็อกก็ซัก สองอาทิตย์ ที่แล้ว (รึป่าวจำไม่ได้แล้ว) แต่เรารู้สึกเหมือนไม่ได้อัพบล็อกนานนะ หยุดไปเชียงใหม่มาตั้งอาทิตย์นึงแหน่ะ ป่าวหรอก จิงๆลาพี่ๆเค้าแค่สามวันแต่มันติดวันหยุดนักขัตฤกษ์ และเสาร์อาทิตย์ เลยกลายเป็นไปเที่ยวมันอาทิตย์นึงไปเลย สนุกดี หายเฉาไปได้บ้างอะไรบ้าง

 

กลับมาก็มีงานให้ทำ งาน..ไรไม่รู้ เราไม่รู้ว่าคราวนี้งานแบบนี้นี่เรียกว่าไร ก็ที่เราเคยบอกอ่ะว่าเราทำ Rebranding BANK ใช่ป่ะหล่ะทีนี้ก็เสร็จในส่วนของ Research กะ Strategic ไปแล้ว ตอนนี้ก็คือเอาส่วน Strategic ที่คิดกันไว้อ่ะนะ ไปทำให้ Visualize ออกมาได้ ให้มองเห็น ให้สัมผัสได้ แล้วก็ทำตามที่พี่เค้าบรีฟมา คือว่าจะตีความ message ออกมาให้เป็นภาพได้ยังไง ก็ทำไป งานนี้ก็สนุกดีนะ ไม่ต้องอ่านเยอะจนตาลาย จนรู้สึกจะกลายเป็นคนสายตาสั้นไปแล้ว (ถึงขั้นเอาไปฝันว่าดิชั้นหัดใส่คอนเทคเลนส์กันเลยทีเดียว- -")

 

ก็โอเค ทำส่งให้พี่เค้าดูไปเมื่อวาน พี่เค้าชอบไอเดียเราด้วยแหละ เค้าดูคิดไม่ถึงว่าเราจะคิดได้ 5555 แต่จริงๆแล้วก็ไม่ได้ดีเว่อร์ถึงขั้นเค้าจาเอาไปใช้จริงหรอกนะ แต่ก็พอเป็นตัว inspiration ให้พวกพี่ๆเค้าได้

(เด๋วเปิดเทอมจาเอาผลงานไปโชว์นะคะอาจารย์)

รู้สึกดีใจที่ทำงานแล้วแบบโอเค มีคนชม แล้วไม่ค่อยงง เท่าไหร่ ถ้าเป็นงานพวก Research เราจะงงมาก แบบเริ่มไม่ค่อยถูก อ่านไม่รู้เรื่องให้อ่านแต่ละอย่างเป็นพรึดดดทั้งนั้น ก็เลยทำแบบมั่วซั่ว เพราะถือว่าตัวเองเป็นเด็กฝึกงาน ถ้ามันผิดเดี๋ยวพี่เค้าก็บอกเองแหละ ก็พี่เค้าก็บอกอ่ะนะ ว่ามันผิดตรงไหน แต่เราก็อฟังไม่รู้เรื่องอีกอ่ะแหละ ไม่ค่อยมีสมาธิจะฟัง จะอ่าน อะไรอย่างที่เราเคยบ่นๆไป แต่หลังจากกลับมาจากเชียงใหม่ รู้สึกว่าสมาธิดีขึ้น....นิดนึง (สงสัยหลวงพ่อช่วย เพราะไปขอให้สมาธิบังเกิดเยอะๆ..^^")

One Day With Me...

 8:40 ถึงที่ทำงาน เอากระเป๋าวางบนโต๊ะ และนั่งอ่านหนังสือพิมพ์ อ่านข่าวว่ามีใครฆ่ากันตายบ้างวันนี้

- ผัวหึงเมียเชือดคอโหดเอาศพทิ้งแม่น้ำ

- โจรปล้นร้านทองจ่อยิงเจ้าของร้านดับ

- เก๋งชนยับไฟลุกท่วมย่างสยองคนขับ

- นายก.อบต จ้างวานฆ่าเสี่ยใหญ่ศาลตัดสินประหารชีวิต 

หรือ ดารา ไฮโซ ไม่ว่าจะเป็นพี่โดมกับการ์ตูนตกลงยังไง ฟลุคเลิกกับแพงหรือยัง ขวัญจะสตอเบอร์รี่เรื่องอะไรอีก ยังๆเท่านั้นยังไม่พอ เรายังไปร่วมพิสูจน์ "จุก" โผล่ไม่โผล่ ของเป้ย ใหม่ กระแต ตั๊ก และอีกมากมายก่ายกองตามบรรดาเวบไซด์ กอสซิปต่างๆอีกตะหาก 

 

9:00 ถึงเวลาเปิดคอม แม้ว่างานจะยุ่ง จะเยอะ รึเร่งด่วนแค่ไหน เราก็จะต้องเปิด hi5 ,facebook  และก็ restaurant city เพื่อดูแลเก็บกวาดร้านอาหารของเรา และดูว่าใครมันแซง level เราไปกี่คนแล้ว ฮ่าๆๆๆ พร้อมกับเล่นเวบจิปาถะอีกนิดหน่อย 

11:00 ได้ฤกษ์ทำงานจิงๆ ทำได้ครึ่ง ชม. กลับมาเติมพลังให้กับแม่ครัว พ่อครัว เด็กเสิร์ฟและคนล้างส้วม ใน restaurant อีก ใช้เวลา 15 นาที

12:00 ทานข้าวกลางวัน

13:30 กลับมาทำงานต่อ คราวนี้ไม่เล่นแล้ว ทำงานอย่างจริงจังและตั้งใจ (แต่จะแวะไปเติมพลังให้เด็กๆใน restaurant อยู่อย่างสม่ำเสมอ) 

15:00 เริ่มรู้ตัวว่าทำงานมานานต้องพักบ้าง ก็จะเดินลงไป บี1 เพื่อเดินเล่นและพยามจะซื้ออะไรกินซักอย่างทั้งๆที่มันไม่มีอะไรให้ซื้อ กลับมาทำงานต่อ

16:15 เริ่มดูว่าเมื่อไหร่จะ 5โมงครึ่ง เริ่มเวลา count down ณ บัดนี้

17:00 เอาวะอีกครึ่ง ชม.

17:30 เย้!!เลิกงานแล้ว แต่ยังไม่กลับ ไปเดินเล่นดูนู่นดูนี่ในส่วนงานของฝ่าย graphic แบบครูพักลักจำ (แต่จำอะไรไม่ค่อยได้ และพยักหน้างึกๆเหมือนรู้เรื่อง) พูดคุยและเล่นกับพี่คนนู้นคนนี้ ช่วยงานอีกเล็กๆน้อยๆ และไปนั่งดูหยุ่ยยุ้ยทำงานและเม้าท์ๆสัพเพเหระนิดหน่อย

18:30 กลับบ้าน

 

 

ดูไร้สาระใช่ไหม !!! แต่ในความไม่ได้"อะไร" อย่างที่เห็น อย่างที่คิด

"อะไร"กลับถูกซึมซับเข้าไปข้างในเราอย่างไม่รู้ตัว

 

edit @ 12 May 2009 12:23:40 by AOMSIN

edit @ 12 May 2009 12:25:41 by AOMSIN

edit @ 12 May 2009 12:37:44 by AOMSIN

edit @ 14 May 2009 09:38:07 by AOMSIN

edit @ 14 May 2009 09:38:57 by AOMSIN

edit @ 21 May 2009 13:58:13 by AOMSIN

 "Hello, Bright Young People."

คำที่ chairman ของที่นี่เรียกเราในวันหนึ่งที่บังเอิญเจอกัน

Bright Young People แปลว่าคนรุนใหม่ที่มีสติปัญญาเฉียบแหลม หรืออีกนัยหนึ่งคือ เด็กรุ่นใหม่ที่สดใสร่าเริง ช่วยเสริมพลังให้กับองค์กร

ถ้าไม่กี่เดือนก่อนเราจะบอกว่า Yes I am. ใช่!! ฉันเป็นคนแบบนั้น แต่วันที่เราได้ยิน chairman เรียกเรา เราได้แต่ยิ้มแห้งๆ และคิดในใจว่า เปล่านะ  I'm not bright... ไม่อยากจะใช้คำว่า anymore เราคิดว่าเราคงจะไม่ใช่คนไม่ bright ตลอดไปหรอก แค่ชั่วระยะนึงเท่านั้น

ความสดใสเราหายไปไหน บอกซิ!! เหมือนดอกไม้เลย ไม่ได้รดน้ำหรือใส่ปุ๋ยนาน มันจาดูเฉาๆ แห้งๆ ยังไม่ตายนะ เรายังอยู่ แต่ทุกวันนี้ยิ้มยากเหลือเกิน  อึนนนทุกวัน นั่งนับวันรอวันเปิดเทอม ... พี่น้อง..เพื่อนพ้อง..บรรยากาศอึกทึกครึกโครมทั้งหลาย นั่นแหละปุ๋ยของเรา อีกหนึ่งเดือนข้างหน้าจะกลายเป็นปีสุดท้ายของการเรียนหนังสือ ที่เกิดมาจนถึงวันนี้ไม่เคยไปทำอย่างอื่นเลยนอกจากเรียน ใช่แล้ว เรียนมาทั้งชีวิต พอหมดปีนี้แล้ว เราจะกลายเป็นคนยิ้มยากอีกครั้ง เข้าสู่วิถีชีวิตของมนุษย์เงินเดือนที่เรากำลังทดลองเป็นอยู่ตอนนี้ 

เข้าใจแล้วว่าทำไมผู้ชายใส่เชิ้ตผูกไทด์ถือประเป๋าโน๊ตบุ๊คถึงไม่ลุกให้เด็กนั่ง

เข้าใจแล้วว่าทำไมผู้หญิงที่ใส่ชุดเดรส แต่งหน้าลอกแบบมาจากบล็อกจีบัน ถึงแย่งกันนั่งเวลามีใครคนนึงลุกออกไป

เข้าใจแล้วว่าทำไมคนท้อง 7 8 เดือนถึงต้องโหนอยู่ตรงประตูรถเมล์ ทั้งที่ข้างหลังรถโล๊งงโล่ง

เข้าใจแล้วว่าทำไมผู้คนพลุกพล่านกันตามสยามเรื่อยยยยาวไปยันสีลม

เข้าใจแล้วว่าทำไมคนถึงชอบรีบวิ่งชนกันแล้วไม่ขอโทษ ตอนเวลาเปลี่ยนขบวนรถที่สถานีสยาม

 เพราะความเป็นมนุษย์เงินเดือนนี่เอง ทำให้ความสดใสหายไป คนเปลี่ยนไปเพราะความกดดัน และการแข่งขันเรื่องหน้าที่การงานนี้เอง หน้าตาแต่ละคนเฉยเมยแบบเงินเหรียญบาทกระเด็นมาตกตรงเท้าก็ไม่หยิบให้ (แต่ถ้าเป็นแบงก์แดงตกมารีบเอาเท้าเหยียบไว้แล้วทำหน้าไม่รู้ชี้เลยนะ) เซื่องๆซึมๆ หมองๆ เหงื่อไหลนองสะสมที่ปกคอเสื้อ แผ่นหลัง และ จั๊กกะแร้ แล้วก็เอาเหงื่อไหลนองนั้นมาเบียดเสียดยัดเยียดกันขึ้นรถขึ้นรา แก่งแย่งแซงคิวประหนึ่งจะแข่งโอลิมปิกก็ไม่ปาน 

 

** อย่าเถียงนะ !! เราขึ้นรถเมล์กะรถไฟฟ้าทุกวัน เห็นมากะตา**

 

ถ้าวันนี้คุณเจอใครแซงมันซึ่งๆหน้า แล้วเราไม่รีบไปไหน ก็อย่าไปโกดเค้าเลย ช่างเค้าเถอะ 

เพราะว่าเค้าเป็นมนุษย์เงินเดือนไง .....เค้าคงเฉาหน่ะ

 

 

 

 

 

edit @ 28 Apr 2009 14:27:08 by AOMSIN

edit @ 28 Apr 2009 14:29:40 by AOMSIN

edit @ 29 Apr 2009 10:14:21 by AOMSIN

edit @ 29 Apr 2009 10:14:44 by AOMSIN